شیندونگ: من راه میرم تا روزیکه،



من راه میرم تا روزیکه (اه اه اه اه )



ایونهیوک: من راه میرم تا روزیکه



من راه میرم تا روزیکه (اه اه اه اه)



سونگمین: هر قدمی که برمیدارم دورتر میشم



وقتی که دورتر و دورتر میرم



اگر روی پاهام لیز بخورم و بیوفتم، فقطـــــــ میتونم خودمو سرزنش کنم



دونگهه: شبیه رویاهایی که تا صبح فراموش شدن،



این لحظــــه ها هم تا فراموشی ادامه پیدا میکنن



حتی اشتیاق و درد ، همه چی!



یسونگ: اعتماد یا سوءتفاهم ها ، دشوار میگذرن



با اینکه راه روبروم خیلی طـــــــولانی به نظــــر میاد


شیوون : من روی تپه های بلند راه میرم



من با این کتونی های کهنه راه میرم



من تمام روزهایی که تنهام راه میرم



تا همیشه، تا همیشه



دونگهه: یک قدم به سمت آسمان آبی بیکران



یک قدم در امتداد خطـــــــ پایان



تا جاییکه فردا برسه راه میرم



اونجا کجاست؟



شیندونگ: من راه میرم تا روزیکه



من راه میرم تا روزیکه (اه اه اه اه)



ایونهیوک: جدا از کسانی که تاحالا ملاقات کردم



توی قلبم یه شخص خاص جا داشت



اگر فقطـــــــ یه عشق وجود داره



ریووک: جایی تو صحراهای خشک و بی حاصل



اگر نخوام که به قدم های خستم پایان بدم



اون شخص به من نیرو میده



کیوهیون: اعتماد یا سوءتفاهم ها، دشوار میگذرن



با اینکه راه روبروم خیلی طـــــــولانی به نظــــر میاد



لیتوک : من روی تپه های بلند راه میرم



من با این کتونی های کهنه راه میرم



من تمام روزهایی که تنهام راه میرم



تا همیشه، تا همیشه



سونگمین : یک قدم به سمت آسمان آبی بیکران



یک قدم در امتداد خطـــــــ پایان



تا جاییکه فردا برسه راه میرم



اونجا کجاست؟



کیوهیون: اینجا ، جاییه که من هردو پامو میزارم.



اینجا جاییه که من خواهم موند



این آرامش زودگذر منو پیدا میکنه و من بهش عادت میکنم.



یسونگ: وسوسه ی اینکه یکم بیشتر اینجا بمونم،



منو مجبور میکنه که بشینم.( نزدیک اینجا ، نزدیک اینجا)



بااینکه مسیر خیلی طـــــــولانی به نظــــر میاد.



ریووک: با اینکه من ممکنه از ادامه دادن عاجز بشم، کسیکه خسته ی زمانه.



اما من قدم هامو درمقابل باد می زارم



من با ریتم راه خواهم رفت



تا همیشه ، تا همیشه